Marathon Enschede 2021

De datum van 18 april was al ruim een halfjaar van tevoren gereserveerd voor deze marathon. Gezamenlijk trainen zat er niet meer in en het doorgaan van de Marathon Enschede was ook heel twijfelachtig. Toch weerhield dit mij er niet van om door te gaan met de voorbereiding. Eerst was het nog de bedoeling om in maar de 60 van Texel te lopen. Het was als snel duidelijk dat deze  60 km loop niet door zou gaan, maar Enschede stond nog steeds in de agenda. 

Op 18 april was het dan zover, D-day. Het parcours heb ik op de app staan. Suzan gaat mij begeleiden op de fiets vanaf het 15 km punt. Om 9.00 uur sta ik op een leeg Van Heekplein, midden in Enschede. Geen publiek, geen startboog, geen startschot. Gewoon beginnen met hardlopen en de knop op m'n horloge indrukken.

De eerste kilometers gaan moeizaam. Het is toch vreemd om over het fietspad of trottoir te lopen in plaats van de grote brede weg. Ook even wennen dat je je nu aan de verkeersregels moet houden. Zeker bij de stoplichten is het even wennen. Gelukkig is er weinig verkeer, zodat ik er weinig hinder van heb. Halverwege Glanerbrug is het even goed opletten wanneer je de weg over moet steken en de andere kant op naar de Miro.
Na 7 km kom ik lekker in m'n ritme. De km-tijden gaan hard naar beneden en ik moet op de rem om niet te snel te gaan. Richting Lonneker gaat de weg licht omhoog, toch blijf ik lekker in m'n ritme. Na Lonneker gaat het weer naar beneden, dat voelt wel lekker aan. Op het 15 km punt zie ik Suzan, die me verder gaat begeleiden. Bij de stoplichten zorg ze er voor dat de stoplichten op groen komen en als ze niet op groen staan houdt ze alle verkeer tegen. Zo kan ik lekker door zonder het tempo te verlagen of te wachten.

Terug in het centrum van Enschede is het even zoeken naar het juiste parcours. Daarna begin ik aan het tweede rondje. Het tempo zit er nog steeds lekker in, ik lig mooi op schema. Van vermoeidheid is nog geen sprake. Water en gelletjes krijg ik voldoende dankzij de goed begeleiding van Suzan. Af en moet ze mij wel een beetje oppeppen, maar soms is het ook wel even lekker als er niks gezegd wordt. De berg naar Lonneker lijkt de tweede keer veel zwaarder. Toch blijft het tempo constant en hoef ik met niet extra in te spannen al beginnen de beentjes wel zwaarder aan te voelen. Na Lonneker vervolg ik de weg naar de UT. Ruim dertig kilometer op de teller en het gaat nog steeds goed.

Na de UT loop ik via het Arke stadion door naar de fietsnelweg F35. Hier krijg ik het zwaar. De weg loopt licht omhoog en dat voel ik. Het wordt steeds lastiger om het ene been voor het andere te zetten.  Ik gooi er nog een gelletje in en krijg weer een beetje energie. In het Van Heekpark is het lastig om de goede weg te vinden. De is hier niet duidelijk. Ik loop over een grasveldje, Suzan heeft moeite om me te volgen. Even verder kom ik weer op bekend terrein met nog 4 km te gaan.

De laatste loodjes komen er nu aan, en die zijn heel zwaar. Ik kom weer in het centrum van Enschede. Ik probeer het tempo er nog in te houden, maar voor mijn gevoel schiet het niet op. De meters op mijn horloge willen niet voorbij. Nog één kilometer. Dat moet te doen zijn. Toch duurt het lang. Kijk nog een keer om m'n horloge. 

Het laatste stuk richting het Van Heekplein pers ik er nog een sprintje uit. En dan staat op mijn horloge de verlossende afstand van 42,2 km. Yes, I did it. Heb het gehaald. Geen finishboog, geen publiek. Maar wel blij met de prestatie.
Media
  • UNADJUSTEDNONRAW_thumb_bec